In memoriam: Agnès Simon

“Ons bereikte het droeve nieuws van het overlijden van….” schrijft het CDA-bestuur in een overlijdensadvertentie van onze oud-collega Agnès Simon.

In mijn herinnering de langste van de acht leden tellende eerste CDA-fractie in 1978 in de gemeenteraad van Amsterdam en zeker niet alleen in dat opzicht een buitenbeentje: vrolijk ging zij in op de uitnodiging van CPN-ster Welmoet Spreij om mee te doen met het vrouwenoverleg dat dwars door de tot dan gesloten fractiegrenzen heen ging en daardoor haaks stond op de mores in haar -toen onze- CDA-fractie. Zij heeft er, wat je noemt, een emancipatorisch voorhoedegevecht moeten voeren, denk ik. Ze moest het uit alle hoeken horen, maar nog hoor ik haar vrolijke lach daaronder.

Agnès kwam uit een artistiek rooms-katholiek milieu en daarmee samenhangend had in mijn herinnering vooral haar raadswerk in de commissie Kunstzaken haar hart, verknocht als zij was aan de muziek en de beeldende kunst. Dat bracht met zich dat als er weer eens een nieuwe directeur voor het Stedelijk moest komen de discussie met een passie gevoerd werd die niets had van het geserreerde dat meestal wanneer het over personeelszaken gaat, de boventoon voert. Inzet ook in de commissie Ouderenbeleid waar de moeizame exploitaties van gemeentelijke bejaardeninrichtingen om lastige bestuurlijke beslissingen vroegen.

Gemeenteraadslid van Amsterdam mogen zijn, beschouwde Agnès Simon als een grote eer; ze genoot met volle teugen van haar ambt en dat motiveerde haar zich met hart en ziel in te zetten en zich ook niet altijd te beperken tot de grenzen van het taakgebied van haar “eigen” commissies.

Toen het ledental van de CDA-fractie in de jaren negentig afnam, kwam een eind aan het gemeenteraadswerk van Agnès Simon. Dat stelde teleur maar na enige tijd deed het CDA een beroep op haar voor de Deelraad Amsterdam Zuid. Ze pakte het op en ging zich met dezelfde energie en met hetzelfde enthousiasme inzetten voor de publieke zaak in het Stadsdeel Zuid. Niet als een actievoerder met grootse en meeslepende idealen. Wel charmant, nuchter, bereikbaar, betrouwbaar en vooral: ruimhartig.

Victor Bruins Slot

Lid CDA-fractie 1978-1994

mmw Hans Spoelstra en Bernhard Zweers